สายฝนที่เยือกเย็น เหมือนดังก้อนเมฆร้องไห้
ฟ้าร้องเปร่งเเสงทอง เสียงดังเธอได้ระบาย
ฉันรู้สึกเศร้าใจ เมื่อได้สำผัสเธอ...
รักกันไม่มีวันนั้น ตัวฉันนั้นไร้กำลัง
ขอเพียงได้ยืนตากฝน จะยืนปลดปล่อยความคิด
เเม้นเธอไม่มีอีกเเล้ว ปล่อยเธอออกไปไกลเเสนไกล
จะยืนปลดปล่อยความคิด...
จะยืนปลดปล่อยความรัก...
จะยืนปลดปล่อยความฝัน...
ปล่อยความทรงจำ ให้เป็นดั่งทำนอง ของชีวิต
ตัวฉันเก้าเดินต่อไป ตามทางที่ฝนกำหนดไว้
ประพันธ์โดย AtoM
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ต้องยืนตากฝนเเล้วฟังเพลงนี้ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ต้องยืนตากฝนเเล้วฟังเพลงนี้ แสดงบทความทั้งหมด
วันเสาร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
