ในช่วงเวลา4-5วันที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาที่ผมอยู่กับตัวเอง อยู่ในห้อง อยู่กับเสียงดนตรีโดยไร้ซึ่งเสียงผู้คนรอบข้าง ในตอนนั้นความเงียบคือเพื่อนตายของผมครับ ผมได้ศึกษานิสัยของเพื่อนคนนี้ (ความเงียบงำ) บางทีเค้าก็ใจร้ายกับผม ปล่อยให้ผมนั่งเหงาอยู่กับตัวเค้าเอง เเต่ผมก็ไม่คิดโกรธเค้าเเม้เเต่นิด /อ่านๆดูเเล้วมันดูงี่เง่าใช่มั้ยครับ?/
"เเต่ข้อดีเค้าก็มีนะ" เค้าทำให้ผมเเต่งเพลง คิดบทหนัง เล่นกีต้า เเละค้นพบวิธีย้อมสีท้องฟ้าจากโปรเเกรมVegas วันนี้ผมเอาตัวอย่างมาให้ดูครับว่าเป็นไงบ้าง??? เเละที่สำคัญเลยกับช่วงเวลาที่ผ่านมา เพื่อนคนนี้ช่วยให้ผมค้นพบคำถามเเละคำตอบของการเกิดมามีชีวิต???
ขอขอบพระคุณสถานที่ตามหาสัจธรรม "อาศรมฯ" ขอบคุณพ่อเเม่พี่น้องชาวไทยที่มีน้ำใจ ขอบคุณเพื่อนนุ้ย เพื่อนบอม ที่ร่วมออกเดินทาง ขอบพระคุณล้ำขอบฟ้าครับ
