วันอาทิตย์ที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2551

"หนัง10shotรุ่นพี่เปลี่ยนมุมมองความฝัน"











เวลาตี3ครึ่งของวันเสาร์เเละวันอาทิตย์ที่20-21ธันวาคม2008
พวกพี่ได้นัดพวกเรามาช่วยทำงานหนังสั้น10shot "เพื่อเพิ่มพูนประสบกาณ์ของความฝัน"
(สิ่งที่ได้เรียนรู้)
-การเเก้ไขปัญหา
-การรับฟังความคิดเห็น
-การตรงต่อเวลา
-การเตรียมงานเเละการเเบ่งงาน
-การใช้เครื่องมืออุปกรณ์เเละการกราบไหวเครื่องมือต่างๆ
นี่ก็คือสิ่งที่พวกเราได้ซึมซับกับมันมาอย่างไม่รู้ตัว ทุกสิ่งทุกอย่างหรืออะไรเล็กๆน้อยๆมันชังสำคัญยิ่ง
"คุณๆทั้งหลายรู้กันมั้ยครับว่าเเต่ละเเต่shotเเต่ละอารมณ์ที่ถ่ายทอดออกมานั้น คนทำหนังอย่างเราๆทำกันเเทบตาย"

วันพฤหัสบดีที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2551

วันพุธที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551

เส้นเเบ่ง

เรื่องนี้ไปถ่ายกันที่จังหวัดโคราชครับ เเต่ยังตัดไม่ครบทุกsceneครับ วันนี้ผมเอาopeningsceneมาให้ดูก่อนว่ามันจะน่าสนใจมั้ย? "ถ้ามันน่าสนใจผมจะได้เอางานมาทำต่อไปครับ"

จริงๆเเล้วเรื่องนี้จะทำส่งประกวดครับ เเต่มันไม่ทันจริงๆ"ทีนงาน อบเชยFilmเเละทีมงานละเมอฟิล์มพยายามจนวินาทีสุดท้าย"

เรื่องเศร้า

หนังรักเเนวสยองขวัญที่มีกลิ่นอายของความเป็นดราม่าติดอยู่ โดยเล่าเรื่องผ่านความรู้สึกของเก่งชายผู้ที่อยากจะกลับไปเเก้ไขความคิด เรื่องราวในอดีต หลังความตาย !!!








เรื่องนี้ถึงว่าเป็นงานสร้างที่หนักมากครับ เพราะว่าพวกเราใช้เวลาเตรียมงานกับหนังนี้เรื่องนี้นานพอตัว เเต่ถ่ายทำกันเเค่2วันเองครับ เนี่องด้วยเวลาจำกัด" วันนั้นพวกเราเตรียมตัวเริ่มถ่ายกันช่วงเย็นๆ ยาวจนมาถึง6โมงเช้าอีกวันเลย" (สว่างคาตา) 2วันติดๆกัน ทุกคนเหนื่อยมากครับ ผมยังจำความรู้สึกในวันนั้นได้ดี
หนังสั้นเรื่องนี้ได้เปิดฉายที่งานเทศกาลฤดูหนาวเเห่งความรัก "อบเชยFilm"

ศิลปะเเละเรื่องราวการกำกับโดย อารียา เอื้ออนันต์กูล (ชะเอม)
กำกับภาพ ตัดต่อโดย อฎวี โฆษิตปฏิพัทธ์ (อะตอม)
กำกับงานศิลป์ จัดเเสงไฟ เซ็ตฉากโดย ธนสิทธิ์ เกื้อบุญส่ง (โอ)
เเสดงนำโดย
สุพิชญา อินต๊ะสาร (เฟริน)
ศุภาณี ไชยรังกา (ชมพู่)
ศุภฤกษ์ จะมณี (ไมค์)
ชัยภัทร อโนดาษ (ไกล์)
ขอบคุณ เพื่อนอ้อมเเละเอมีที่ช่วยดูเรื่องของ costume ขอบคุณเพื่อนเพียวที่ให้ยืมกล้อง(ในเวลาที่กล้องของผมเสียชีวิต) ขอบคุณป้าเเดงสำหรับสถานที่ถ่ายทำเเบบหลอน ขอบคุณพี่ต้าที่คอยให้คำปรึกษาเเละกำลังใจ ขอบคุณเเม่ที่ทำให้มีวันนี้ ขอบคุณคุณ

"เดิน"



เค้าเดินบนเส้นทางที่ไร้ซึ่งผู้คนมานานกว่า50ปี "เดิน"หนังสั้นเเนวปรัชญาที่อิงถึงชีวิตจริงของ "ยายนงค์" "เดินสู่หนทางอิสรภาพ"
โดย อฏวี โฆษิตปฏิพัทธ์ อดิศักดิ์ ด่านพิทักษ์ อบเชยFilm
ลองมาดูกันครับว่าเข้าใจกับอะไรบ้าง

"อิสรภาพจงเกิดเเด่ทาน"

ตัวอย่างงานหนังรักของผมเเละรุ่นพี่

วันอังคารที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2551

ก่อนจะมาเป็นอบเชยfilm

"อบเชย" เป็นชื่อของสมุนไพรชนิดหนึ่ง ที่มีกลิ่นหอม รสสุขุมมีสรรพคุณช่วยย่อยและรักษากระเพาะลำไส้ คำว่าอบเชย ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับภาพยนตร์เลย อบเชยFilmมันเป็นเรื่องของความฝันของเด็กคนหนึ่งที่หลงใหลในการเเสดง มุมกล้อง บท เเละ การตีความ "ใช่ครับมันคือโลกเเห่งมายาที่เค้าสร้างมันขึ้นมาด้วยกล้องตัวเล็กราคาถูกเพื่อหล่อเลี้ยงความฝันเเละจินตนาการที่ไม่เคยหยุดนิ่ง "

"สองปีกว่าที่เราเหนื่อยกับการวิ่งตามหาความฝัน พวกเราก็เเค่คนชอบดูหนัง"
"อบเชยFilm ความฝันที่บริสุทธิ์"