รับสมัคร มือกีต้าร์ เเละ มือกลอง วงนิทรา

ผม อะตอม (อฏวี โฆษิตปฏิพัทธ์) นักร้องวง นิทรา ช่วงนี้ผมเเละมือเบส กำลังตามหาผู้ร่วมชะตากรรม ของเสียงเพลงอันเเสนโศกเศร้า
ผมตามหา "มือกีต้าร์" เเละ "มือกลอง" โดยไม่เเน้นหลักเกณฑ์หลักการทฤษฎีของดนตรี เพราะวงของผม ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่า อารมณ์ที่มันออกมาจากข้างในตัวตน
มือกีต้าร์ เเละ มือกลอง คนไหน ที่ชื่นชอบเเนวเพลงที่ ลอยๆหลอนๆฝัน พูดถึง ราตรี พระจันทร์ ท้องฟ้า จักรวาล ความตาย ความโศกเศร้า ความฝันใฝ่ ขอเชิญมาเป็นเพื่อนร่วมวงกับพวกผมครับ
ตอนนี้วงผมมีเพลงเเต่งอยู่ประมาณ5-6เพลง มีโปรเจ็คทำอัลบั่มเล็กๆ เเละ ทำMV เปิดผลงานขายเป็นกลุ่มเล็กๆ (มือกีต้า มือกลอง เอ๋ย ข้าเชื่อว่าเจ้ามีอยู่จริง มีอยู่ในโลกนี้ หวังว่าเราคงได้มาระบายอารมณ์กับเสียงดนตรีด้วยกัน มาทำลายกฎเกณฑ์ทุกอย่างที่มนุษย์หลากหลายผู้ได้สร้างสมมุติมันขึ้นมา)

ติดต่อ ส่งรูป เเละจินตนาการผ่านความคิดต่างๆมาได้ที่ filmatom@hotmail.com มาร่วมกันสร้างความฝันครับ
ด้วยรักเเละศรัทธา วงนิทรา

12-พิจิก-34

น้ำก็เช่นกัน ที่เป็นนักเดินทางในธรรมชาติ น้ำเดินทางขึ้นไปเบื้องบนฟ้า
ไปอยู่ในเมฆหมอก ลงมาต่ำถึงแผ่นดิน ซอกซอนลัดเลี้ยวไปตามสายธาร
ตราบจนบรรลุถึงที่ต่ำสุดในท้องทะเลมหาสมุทร น้ำยังเดินทางไปในชีวิตของพืชพรรณพฤกษา
เข้าไปในตัวสัตว์เเละมนุษย์ น้ำเป็นนักเดินทางอันยิ่งใหญ่ เเละกลับกลายหลายสถานะ
ความเเปลเปลี่ยนหลากหลายรูปลักษณ์ยิ่ง น้ำคือธาตุมูลอันมีพลังอย่างที่สุด

คุณเช่นกันที่เป็นนักเดินทาง คุณเดินทางไปในผืนเเผ่นดิน
เเละอาณาจักรเเห่งนามธรรมทั้งภายในเเละภายนอก
บนหนทางหลากหลายคดเคี้ยว อาจมีความเจ็บปวดทุกข์ยาก
เเละเเม้กระทั่งความตายเป็นเพื่อนในหนทาง
ทว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วน "ไม่ใช่สิ่งที่น่าเสียใจ"

ริมธารน้ำ พิเรนทันตี
ประพันธ์โดย พจนา จันทรสันติ
หนังสือ มุ่งสู่ความขาวของหิมะ

เพลง อดีตเเห่งเเสงสาดทอ นิทรากลางเเสงจันทร์

มองเเสงดวงดาวที่พร่างพราย
มองดาวดวงไหนก็ทรมาน
อดีตเเห่งเเสงสาดทอ
นำภาพความรัก เจ็บปวดคืนมา
ภายในใจ กลับคืนมา

วันนั้นเราเคยได้มอง รอยยิ้มจากดาวที่พร่างพราย
ดั่งความสวยงาม จากความรักเรา ที่ฟ้าบัลดาล
เเววตาเธอนั้นช่าวเเสนสุข เปร่งประกาย
ราตรีของเรา คืนอันนิจรันดร์
สุดท้ายกลับกายเป็นภาพสีทอง

ราตรีนี้เเสงจันทร์ ให้ความสดใส ผมมอง
ผมล่องลอยไป ราวดั่งสายลม (เเอบรักจันทรา)
ในคืนเเห่งฝัน ผมรอ (เเสงจันทร์ทราที่อบอุ่น)
ขอเจ้าโปรด เปลี่ยนคืนวัน เป็นดั่งราตรีชั่วนิจรันดร์

ขอให้เเสงจันทร์ คอยกล่อมนิจทรา
ขอให้น้ำตา เลือนหายไป
ขอให้ได้มีปีก บินขึ้นไป
ขอผมขอวร พรุ่งนี้จะลาโลกไป
หมดลมหายใจ!!!

ประพันธ์โดย Atom
I AM THE MOON

หลงไหล หลงรัก เเอบรัก ความเศร้า

ความเศร้า ความร้าวราน จงมารวมตัวภายในสมองที่หยุดหายใจ

ข้ามิอาจได้ยินเสียงรายล้อมที่ดับสลาย ภาษาของข้ามิอาจกล่าวถึงความเข้าใจ ข้ามีเพียงเเค่จิตวิญญาณเเห่งความเศร้าสูญเสีย เเววตาของข้าดูโหดร้าย เพ่งมองหนทางมืดมนสีดำลึกสว่างสดใส ดั่งกวีเเต่งเรื่องราวใต้เเสงเทียนในความมืดใกล้ดับสูญ กวีที่หลงรักความเศร้า กวีที่มิอาจเข้าใจในสิง่ที่ตนเขียน กวีที่กรีดเลือดเนื้อเพื่อเเต่งบทความพร้อมความเจ็บปวด ทุกสรรพสิ่งของจินตนาการข้าคือความฝันในความจริง ข้าโหดร้าย ข้าอ่อนโยน ข้าเมตตา ข้ามีสันติ หลังจากบทความนี้ตัวตนข้าจะตายไปจากความฝัน พร้อมกับ ความรักอันเป็นนิรันดร์

• จักรวาลจงอยู่กับข้า "พระจันทร์"

"ทุกสรรพสิ่ง เเลดู สงบนิ่ง เมื่อเธอหลับตา"

เพลง June03

ฉันคือคนที่ไม่อาจเข้าใจ
คนร่ำลาจากไป ปล่อยฉันไว้เพียงลำพัง...

สายลมเย็นพัดพาความกลัว
ออกจากฉันในวันนี้เพราะมีเธอ...
ทำให้ฉัน...ได้มีหวัง...อย่างที่ฝัน...

จงเดิน...ไปกับฉัน...สู่ความฝัน...
ยามเมื่อเธอตื่น...

ประพันธ์โดย อะตอม

เพลง นิรันกาล

ปลดปล่อยให้ฉัน...ได้เชื่อในความรักใหม่
ให้ฝันกลางวันเป็นจริง ยามราตรี..ความรักจะกลับคืนมา

ให้ใจบอบช้ำ...ได้มีพลังยิ่งใหญ่ กลับคือสู่ความศรัทธา
ให้ใจ...ได้พบกับความรักจริง

มองเเสงจันทร์..เฝ้าคอยหมู่ดาว..ฟ้าอันกว้างไกล
เช้าวันใหม่ตัวเธอจะพบ รักนิรันดร์...


ประพันธ์โดย อะตอม