ขอขอบคุณ
เอม บอม โอ ไข่นุ้ย เเน็ค อาม สายขิม หมี น้องต้อง น้องหญิง กล๊อฟ ไมค์ พี่เสือ พี่พู พี่โจ พี่โม พี่จอย พี่เเป้ง พี่ต้า พี่ชมพู อาใหญ่ เเละเเม่ของผม ขอบคุณมากครับที่ยังเคียงข้าง
สวัสดีทุกๆท่านครับ นี่ก็เป็นหนังเรื่องล่าสุดที่พวกเราพึ่งถ่ายทำเสร็จ เป็นหนังรักวัยเด็กเรื่องเเรกที่ทำออกมาเป็นรูปร่างจนสมบูรณ์ เร็วๆนี้จะเอามาให้ดูฉะบับเต็มรูปเเบบนะครับ
ขอให้ความรักทั้งจักวาล ดลบันดาลความสุขเเก่ท่าน
ขอบคุณที่ติดตามครับ
โอวาทที่พี่ๆฝากมาให้คิด??
"กูเคยคิดว่าหนังสั้นคือหนังที่เราทำได้อย่างอิสระ อยากทำอะไรก็ทำ เพราะเงินก็เงินกู ไม่มีคนจ้างให้ทำ ทำเพราะอยากทำ แต่มาวันนึง เมื่อเรียนภาพยนตร์ ความรู้ที่มากขึ้นมันทำให้อยู่ดีๆเราก็เสือกมีกำแพงมาปิดกั้นความคิด เอาเป็นว่า ต่อให้มีกำแพงมากั้นก็อย่าไปสนใจ ไม่ได้บอกว่าให้ปีนกำแพงออกมา ก็แค่ ทำหนังให้สุดความสามารถ ทำมาจากใจ แล้วสักวัน จะมีคนดึงมึงขึ้นมาจากกำแพงนั้นเอง"
"คนที่จะดึงมึงขึ้นมา ก็เหมือนเขาให้โอกาสมึงแสดง เขาดึงมึงขึ้นมาเพราะอะไร เพราะเขาเห็นความสามารถของมึง เขาชื่นชมมึง เขารักในสิ่งที่มึงทำ และพอออกมาแล้ว มึงก็จะเจอกำแพงอีกครั้ง ซึ่งกูไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง ถ้ากูรู้แล้ว กูจะมาเล่าให้ฟังอีกครัง"
ด้วยความรักเเละความศรัทธา ต่อพี่ๆปี2
ในช่วงเวลา4-5วันที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาที่ผมอยู่กับตัวเอง อยู่ในห้อง อยู่กับเสียงดนตรีโดยไร้ซึ่งเสียงผู้คนรอบข้าง ในตอนนั้นความเงียบคือเพื่อนตายของผมครับ ผมได้ศึกษานิสัยของเพื่อนคนนี้ (ความเงียบงำ) บางทีเค้าก็ใจร้ายกับผม ปล่อยให้ผมนั่งเหงาอยู่กับตัวเค้าเอง เเต่ผมก็ไม่คิดโกรธเค้าเเม้เเต่นิด /อ่านๆดูเเล้วมันดูงี่เง่าใช่มั้ยครับ?/
"เเต่ข้อดีเค้าก็มีนะ" เค้าทำให้ผมเเต่งเพลง คิดบทหนัง เล่นกีต้า เเละค้นพบวิธีย้อมสีท้องฟ้าจากโปรเเกรมVegas วันนี้ผมเอาตัวอย่างมาให้ดูครับว่าเป็นไงบ้าง??? เเละที่สำคัญเลยกับช่วงเวลาที่ผ่านมา เพื่อนคนนี้ช่วยให้ผมค้นพบคำถามเเละคำตอบของการเกิดมามีชีวิต???
ขอขอบพระคุณสถานที่ตามหาสัจธรรม "อาศรมฯ" ขอบคุณพ่อเเม่พี่น้องชาวไทยที่มีน้ำใจ ขอบคุณเพื่อนนุ้ย เพื่อนบอม ที่ร่วมออกเดินทาง ขอบพระคุณล้ำขอบฟ้าครับ
