วันจันทร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

ไมค์(ศุภฤกษ์) อบเชยFilm



ผู้ชายคนนี้ เค้ามองเห็นเเต่ความมืดมน ในบทของภาพยนตร์ ทุกๆเรื่อง
พบกับเค้าในแบบฉบับ หนังรักโรคจิตได้ เร็วๆนี้ เเอบมอง
"บางสิ่งที่คุณมองเห็นอาจไร้ซึ้งตัวตน"
เพราะมนุษย์อย่างเราๆ... วัดกันที่ความ "ตาย"
................................................

(รอถ่ายเรื่องสุริยุปราคาจบก่อนนะ)
ถ้าไม่มีไมค์ ก็จะไม่มี อบเชยFilmถึงทุกวันนี้
ทุกคืนวันก่อนผมหลับไหล...ผมกับไมค์จะเพ้อเจ้อถึงเรื่องราวเก่าๆ
ของ อบเชยFilm

วันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2552

BENJAMIN BUTTON






BENJAMIN BUTTON

งานศิลปะเเละปรัชญาของชีวิตที่ทำออกมาเป็น ภาพยนตร์
กำกับโดย David fincher (เดวิด ฟินเชอร์)

"บางคืนผมต้องนอนคนเดียว ผมไม่รังเกียจหรอก ผมเงี่ยหูฟังเสียงบ้านหายใจ ทุกคนพากันหลับไหล ผมรู้สึกปลอดภัย"
"โรงเเรมกลางดึกเป็นสถานที่ที่น่าอัศจรรย์ มีหนูวิ่งจ๊อกเเจ๊ก เเล้วก็หยุด มีเสียงเครื่องทำความร้อน ผ้าม่านปริว
มีบางสิ่งที่สงบ รู้สึกสบายใจ คิดว่าคนรักหลับสบายอยู่บนเตียงไม่มีอะไรทำร้ายเค้าได้"

"มนุษย์เราควรจะทำในสิ่งที่ควรทำ"
คนบางคนเกิดมา เพื่อที่จะนั่งริมเเม่น้ำ
คนบางคนถูกสายฟ้าฟาด
คนบางคนเก่งทางด้านดนตรี
คนบางคนเป็นศิลปิน
คนบางคนว่ายน้ำ
คนบางคนรู้จักกระดุม
คนบางคนรู้จัก เชคสเปียร์ (William Shakewpeare ผู้เขียนบทละครเวที)
คนบางคนเป็นเเม่
เเละคนบางคนเต้นรำ

วันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2552

หนังเรื่อง สุริยุปราคา เร็วๆนี้









"อย่าห่วงเเละกลัวในความมืดมิด หากเธอเพ่งมองจะเห็นความสดใส"
จากบทเพลงเเห่งความรู้สึก สู่ ภาพยนตร์เเด่คนเเอบรัก โดย อบเชยfilm

เร็วๆนี้คงจะได้ดูกันครับ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้ คุณที่กำลังอ่านอยู่ในตอนนี้ ลองฟังเพลงนี้ครับ
"เพลงสุริยุปราคา" ของวงFLURE อัลบัม Vanilla (บางทีผมฟังผมก็ไม่เข้าใจนะ แต่ผมรู้สึกได้ครับ)
จริงๆหนังเรื่องนี้ ผมเคยคิดที่จะทำเมื่อประมาณ3ปีที่เเล้ว เเต่เนื่องด้วยหลายสิ่งมันมาทำให้งาน ต้องโมฆะ
เเละหมดหวังไปกับหนังรัก ที่ผมทำไม่จบในช่วงชีวิตที่ผ่านมา!!! "เเละตอนนี้มันผ่านไปเเล้ว"
3ปีเต็มที่ผ่านมา ผมเริ่มสั่งสมประสบการณ์ต่างๆ มันไม่ใช่เเค่เรื่องของความรัก หรือการรอคอยใครสักคนหรอกครับ มันคือช่วงเวลาที่ผมเจอปัญหาต่างๆ ในสังคม (ที่มันทำให้เราโตขึ้น)
สุดท้ายก็ผ่านไปได้เพราะความฝัน ฝันที่จะได้ทำหนังเรื่องนี้สักวันหนึ่ง
รวบรวมคำ "ขอบพระคุณจากใจ"
ขอบคุณเเม่ผู้ให้กำเนิดครับ (ช่วงนี้ลูกไม่ค่อยมีเงินเอาซะเลย)
ขอบคุณนิว ที่คอยเติมเต็ม เเละทำให้ผมได้เเรงบันดาลต่างๆ เกินคำบรรยาย
ขอบคุณนิค สำหรับไอเดียร์บทหนังตอนเมาๆลอยๆ
ขอบคุณพี่มดเเดง พี่ปีใหม่ สำหรับ มุมมองของคนเเอบรักที่กลับมาสู่โลกเเห่งความเป็นจริง เเละ คำปรึกษายามเมา
ขอบคุณเพื่อนกอล์ฟ ไมค์ ที่คอยเคียงข้างมาตั้งเเต่ ป.1 จนถึงทุกวันนี้(จนถึงวันตาย)
ขอบคุณวงFLURE ที่ทำบทเพลงดีๆออกมาให้ฟัง ในช่วงเวลาของความรู้สึกต่างๆ
อบเชยFILM อบเชยFILM ขอบคุณทุกคนที่เข้าใจในสิ่งที่พวกเรากำลังทำครับ

วันเสาร์ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2552

จันทร์ทราในความมืด



จันทร์เต็มดวงในคืนเดือนหงาย หรือจันทร์ครึ่งเสี้ยวในคืนข้างแรม ยามค่ำคืนมืดมิด แหงนมองท้องฟ้า มองเห็นพระจันทร์ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนของโลกเราเห็นพระจันทร์ได้เหมือนกัน อดีตโลกยังไม่มีการสื่อสาร ไร้พรมแดน มนุษย์อุปโลกน์ให้พระจันทร์และดวงดาวช่วยเป็นสื่อกลางนำความรู้สึกห่วงหา คิดถึงฝากไปถึงคนไกล เพราะเชื่อด้วยว่าคนที่คิดถึงนั้น จ้องมองจันทร์เหมือนกัน

วันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

"พระจันทร์"



พระจันทร์ ล่องลอยอยู่ไกล.....ด้วยความเยือกเย็น เเต่ข้างในยังเเข็งเเกร่ง ผมยังนั่งมองเค้าอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความรู้สึก ใต้หลังคาบ้าน เเล้วฟังเพลง สุริยุปราคา "อย่าห่วงเเละกลัวในความมืดมิด"
(เขียนยามเมาสิ่งมึนเมาขั้นเทพ) คุณไม่เข้าใจเเต่ผมก็ไม่เข้าใจครับ

วันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552

หนังสั้นเรื่องของขวัญ(ฉบับเต็ม1-2)




มาเเล้วครับตามคำเรียกร้องของหลายๆท่าน

"ของขัวญชิ้นไหน พิเศษสำหรับคุณมากที่สุด?"
2เรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดออกมาจากกล้องตัวเล็กราคาถูกที่เปรี่ยมไปด้วยความรัก


-ของขวัญ
เรื่องราวของ "ต้อง"เด็กชายขี้ลืม ที่อยากจะมอบของขวัญชิ้นพิเศษให้กับน้องสาว "ไข่หวาน"
เพื่อให้เธอจดจำของขวัญชิ้นนี้ไปตลอดชีวิต
(ความรักกำลังเริ่มต้น) โดย อบเชยfilm


-ของขวัญ(ชิ้นสุดท้าย)
เรื่องราวของ "มานพ" ผู้ที่มีพลังเเห่งความรักที่ไม่เคยเลือนราง ได้อยู่กับ "กาลดา"คนรักของเค้าที่ป่วย รอเวลาสุดท้ายของชีวิตที่กำลังใกล้เข้ามา.....
(ไม่มีสิ่งใดที่จะอยู่คู่กับเราไปตลอดชีวิต นอกซะจากความทรงจำ ความฝัน ที่มีพลังสามารถอยู่คู่กับเราไปจนตาย) พลังเเห่งความทรงจำโดย ละเมอfilm

(ดูเสร็จช่วยcommentsด้วยนะครับ มีอะไรพวกผมจะได้ปรับปรุงครับ)

วันจันทร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

รูปถ่ายเอ๋ญ(ชีวิตอบเชยในสวนรถไฟ)












เฟรมนี้ลองดูดีๆนะครับ มุมบนด้านซ้ายมือ (หลอน)
ทำเอาเจ้าบอมขนลุกตามๆกันเลยทีเดียว

เหตุการณ์ต่างๆที่กำลังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องนั่น มันจะเป็นครั้งเดียวเเละครั้งสุดท้ายที่เกิดขึ้นในเเต่ละวินาที

คุณค่าของรูปถ่ายคือ เราสามารถเก็บเหตุการณ์เเละความทรงจำในเเต่ละเสี้ยววินาทีนั้นได้
การถ่ายภาพก็คือการวาดภาพด้วยเเสงนั่นเอง ใช่ครับมันคืองานศิลป์